17-01-2010, 22.00 uur
Teun liet ons zojuist vanuit Buenos Aires weten dat Rob, Eddie en hij met goud behangen zijn en dat dat natuurlijk gevierd moest worden!
Dolgelukkig zijn ze. Allereerst natuurlijk over hoe alles gegaan is. Minder waren tegenslagen als de brandstofproblemen, maar ook de enorme dreun die het team te verwerken kreeg toen Johan uitviel. Maar ook hoe waanzinnig het was, de laatste dagen in Argentinië met de fans. Deze mensen zijn zo mega-massaal op de been.

De laatste etappe gisteren was een hele snelle: over allemaal paden door de landerijen. Links en dan 2 kilometer rechtdoor, rechts en 500 meter, links en dan 1500 meter, rechts en weer 1700 meter, en zo ging het maar door. En op iedere hoek zo veel mensen, nee, uitzinnige mensenmassa's.
En dan bij aankomst. De finish van de laatste etappe, daar was bijna geen doorkomen aan. Zo veel enthousiaste mensen, het is bijna niet uit te leggen. Daarna de verbindingsroute van de finish naar Buenos Aires. Het kwam er op neer dat slechts op één stukje van 2 kilometer geen mensen stonden, want op de andere 298 kilometer alleen maar uitzinnige mensenmassa’s.
Het is een topland voor dit evenement. Natuurlijk wordt er weer gediscussieerd of de Dakar in Afrika hoort of in Zuid-Amerika... Maar waarschijnlijk zullen we ervaren dat we, als we in Afrika zijn, dan we ook weer heel veel van Zuid-Amerika missen.

Het hele team is vandaag naar de bekende finishboog gekomen. De mannen zijn er met het hele serviceteam en Johan en Serge op het dak naartoe gereden. Want Dakar rijden doe je niet alleen! Het is toch waanzinnig dat deze mannen als het snelle serviceteam en onervaren van een 44ste startpositie op een 12de positie weet te eindigen!!!!! Alleen al de finish halen is super (slechts 28 van de 54 trucks kwamen aan) maar dan ook nog zo hoog eindigen. Tweede te worden in de lichte fabrieksklasse (Sugawara met de Hino op 1), dat kan alleen maar omdat het een topteam is en een supertruck.
En ondanks dat er in de truck best regelmatig naar elkaar gevloekt is (dat gebeurt in het heetst van de strijd nou eenmaal) zouden de mannen zo rechtsomkeer gaan en met elkaar nog een Dakar rijden. Team en tactiek is zo verschrikkelijk belangrijk. Het gaat niet alleen om hard rijden (totdat het kapot gaat), maar een slimme combinatie van doorrijden en heel houden.

Ja, de mannen zitten inmiddels weer aan het bier en (hoe kan het ook anders, daar zijn ze weer) de lomo's, want van het hete weer krijg je dorst... Intussen worden alle do's en don’ts besproken én de tactiek voor volgend jaar. Dakar is nog maar net klaar, maar wij hebben het al weer over Dakar 2011.

Maandag in de ochtend worden de 4 trucks naar het Delta Dock gebracht waar ze in de loop van de week op de boot worden geladen voor de reis terug naar Frankrijk. Serge, Teun, Jaap en Rob zullen er niet bij zijn met het wegbrengen van de trucks want zij vliegen rond het middaguur terug naar Nederland. De rest vliegt later in de middag terug. Dinsdag komen ze allemaal, samen met nog veel meer Dakar-teams, aan op Schiphol.

En wat staat de mannen te wachten? Nee, niet de zoveelste nieuwe etappe in ‘El Dakar’ 2010. Dat duurt nog een klein jaartje... Maar wel: het thuisfront dat ze node hebben moeten missen, de Hollandse kwakkelwinter, warme douches (wat een luxe!), tijd om te slapen, tijd om uitgebreid verslag te doen van hun ervaringen tijdens ‘El Dakar’ 2010 en ongetwijfeld tijd om alvast (een heel klein beetje?) vooruit te denken aan editie 2011. Afrika? Of toch Zuid-Amerika? We zullen het zien en meemaken!!!